یک روز از روزهای قشنگ خدا من داشتم درس می خوندم تو فرجه ها پایان ترم بودمبابا جون یکی بهش زنگ زد وگفت بیا بابا اومدو گفت باید برم گفتم بابا زود بیا خندید خیلی قشنگ گفت 2روزه می رم میام ورفت با ماشین خودش نرفت سوار یک ماشین شد راننده ماشی با سرعت120نه150نه170تا می رفته بی اینکه فکر کنه توی ماشینش داره امیدو عشقو زندگی مارو می بره بابا بهش چند بار میگه اروم ولی راننده گوش نمیده ووای تصادف بابا پاش می شکنه زنگ می زنه میگه تصادف کردم ومن اخرین بار صداشو می شنوم می برنش نزدیک ترین شهر نزدیک محل تصادف وما منتظر انتقال بابا ولی میگن نباید تکون بخوره بر اثر عدم رسیدگی بابا بعد 8ساعت امبولیه ریه شده بوده به کما می ره کسی به من نمی گه ومن منتظر بابا من امتحان داشتم همه گفتند بابا خوب میشه امتحانات روبده بابا راضی تره وقتی رسیدم بالا سرش تازه از اتاق عمل اومده بود بیرون چشاش بسته بود گفتند منتظر باشید وما منتظر با امیدی صد درصد اجازه نمی دادن کسی بره ببیندش منطی 10 روز فقط 30 ثانیه دیدمش قلبش می زد تب داشت ومن فقط اشک می ریختم مامان گفت برو خونه امتحانات رو بده بابا رو میاریم وقت اذان ظهر جمعه مشکی پوشیدم گفتم تا اربعین برای امام حسین مشکی میپوشم داشتم براش زیارت عاشورا می خوندم از امام حسین چشای بازشو می خواستم ولی  200کیلومتر اون ورتر داشت جون می داد پرواز می کرد ومن بالای سرش نبودم کاش بود وقلبم رو می خواست می دادمش کاش ما ادما در هر کار هستیم کارمون رو خوب انجام می دادیم راننده ،پزشک،جاده ساز و .............من که نمی بخشم .کسایی که باعث شدن قلب قشنگم الان زیر خاک به خوابه